ΠΑΝΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ» ΚΩΝ. ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ

Πρότυπο οικογενειάρχη, υπόδειγμα δασκάλου, μπροστάρης του συνδικαλιστικού κινήματος και των λαϊκών αγώνων, άοκνος εργάτης και αμετακίνητος ιδεολόγος στις κομματικές του πεποιθήσεις, ο δάσκαλος του 27^ου Δημοτικού Σχολείου Περιστερίου και πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Περιστερίου «Έλλη Αλεξίου» Κωνσταντίνος Παπλωματάς, είχε συνάντηση με το χάρο, στη συμβολή των οδών Δωδεκανήσου & Πελοπίδα, το βράδυ της 18.1.2015.

Έσβησε απρόσμενα βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του, ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, τους συντρόφους και τους φίλους του.

Οργανωτικός, εργατικός, ταπεινός, πράος, συναινετικός και περιβεβλημένος από το σεβασμό, την εκτίμηση και τη συμπάθεια έως και αγάπη όλων, άφησε την τελευταία του πνοή σε τροχαίο δυστύχημα καθώς οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του, επαληθεύοντας πως «οι καλοί πεθαίνουν νέοι».

Ήταν η «αιχμή του δόρατος», ο καθημερινός μαχητής, ο επί κεφαλής των κινητοποιήσεων και αναντικατάστατος υπερασπιστής των δικαιωμάτων του διδασκαλικού κόσμου, που έμεινε άφωνος από το ακατανόητο αυτό συμβάν.

Παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, σε ηλικία 50 ετών, ο Κωνσταντίνος Παπλωματάς άφησε πολλά δυσαναπλήρωτα κενά -όχι ένα- με αυτή την απρόσμενη αποδημία του που άφησε εμβρόντητους τους Περιστεριώτες.

Όσον αφορά την Εφημερίδα μας, θα μας λείψει η σχεδόν καθημερινή του ενημέρωση στο mail για τη διδασκαλική δραστηριότητα, η τυπικότητα, το ήθος, η καλοσύνη, η αγωνιστικότητα και η απίστευτη αντοχή του να γράφει, να ενημερώνει, να επικοινωνεί, έντυπα και ηλεκτρονικά, με τους συναδέλφους του, με τον Τύπο, με την εξουσία: αιχμηρός και ανυποχώρητος στις άστοχες και άδικες ενέργειές της.

Ευχόμαστε θερμά συλλυπητήρια και καρτερία στην οικογένειά του και ελαφρύ το Περιστεριώτικο χώμα που τον σκεπάζει. Αιωνία του η μνήμη!

*

Πλήθος φορέων εξέδωσαν ανακοινώσεις και ψηφίσματα -τα οποία έχουμε καταχωρήσει στην Ηλεκτρονική μας Εφημερίδα- για την προσωπικότητα, του Κωνσταντίνου Παπλωματά, την προσφορά του στο διδασκαλικό λειτούργημα και το συνδικαλιστικό κίνημα και συλλυπητήρια στην οικογένειά του, όπως:

-Η Τομεακή Οργάνωση Περιστερίου του ΚΚΕ

-Η Παράταξη «Λαϊκή Συσπείρωση Περιστερίου»

-Η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

-Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Τοπική Επιτροπή Περιστερίου)

-Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Έλλη Αλεξίου»

-Η Τοπική Οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ Περιστερίου

-Η Ένωση Επαγγελματιών - Βιοτεχνών - Εμπόρων Δήμου Περιστερίου

-Η Παράταξη «Ενεργοί Πολίτες για της Ανατροπή στο Περιστέρι»

-Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Περιστερίου, κ.ά.

*

Πάνδημη ήταν η συμμετοχή στη νεκρώσιμη ακολουθία στις 20.1.2015 στον ι.ν. Παμ. Ταξιαρχών (Νέο) και στην ταφή της σορού του στο Κοιμητήριο Περιστερίου.

«ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΑΣ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ»

Εκπρόσωποι της διδασκαλικής Κοινότητας εκφώνησαν επικήδειους λόγους.

Από πλευράς Δημοτικής Αρχής μίλησε ο δήμαρχος Περιστερίου κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, ο οποίος είπε τα εξής:

«Της μοίρας τα άσχημα παιχνίδια, χτυπούν αιφνίδια και αμείλικτα την πόρτα συνανθρώπων μας. Αυτή τη φορά διάλεξαν έναν νέο άνθρωπο και έναν καλό φίλο: Τον Κώστα Παπλωματά.

Έναν ακούραστο δάσκαλο, έναν δυναμικό και αφοσιωμένο συνδικαλιστή, έναν ειλικρινή και πράο συζητητή. Σπάνια συναντάς, σε ένα μόνο άνθρωπο, την ευπρέπεια, την αγωνιστικότητα, την πίστη, το πείσμα, την επιμονή, την εντιμότητα, το ήθος και την συνέπεια μαζί.

Δάσκαλος και πομπός γνώσης και μάθησης για τους μαθητές του ο Κώστας. Εκπρόσωπος που τίμησε επάξια, με την αγωνιστική του στόφα και δράση, τον συλλογικό εκπαιδευτικό φορέα «Έλλη Αλεξίου», του οποίου με πλήρη επάρκεια διετέλεσε πρόεδρος.

Για τον Περιστεριώτη συμπολίτη μας, ως Δήμαρχος της πόλης μας, παράλληλα όμως και ως άνθρωπος, καλούμαι να επωμιστώ τον δυσάρεστο ρόλο της καταγραφής της απουσίας του, στο παρουσιολόγιο των δημοτών του Περιστερίου.

Των ανθρώπων εκείνων, με την ψυχή των οποίων έχω μάθει μοναδικά να επικοινωνώ και από τους οποίους αντλώ όλη μου τη δύναμη.

Αυτός ο τόπος κλείνει μέσα του, πολλά, ποικίλα, μεγάλα και ιστορικά μεγέθη. Και όχι βεβαίως υλικά. Αλλά πνευματικά, ηθικά, πολιτισμικά και προπαντός ανθρώπινα.

Οι ανάσες που τροφοδοτούν με οξυγόνο τη ζωή μας και δίνουν ώθηση στην πορεία που χαράζει ο καθένας μας, από τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν, βγαίνουν. Και μας μεταδίδουν την αγάπη, τη δύναμη, την πίστη και το πάθος που χρειαζόμαστε, για να κινήσουμε τους τροχούς του κοινωνικού οχήματος, που μεταφέρει τις τύχες των συντοπιτών που μας το εμπιστεύθηκαν.

Κώστα Παπλωματά, επειδή συμβαίνει να επενδύω στην αντίληψη της αδιάκοπης μάχης, για όσα έχουμε ταχθεί να υπηρετήσουμε, όπως και στο δόγμα «Μόνον όταν αγαπάς πολύ κάτι, είσαι και σε θέση να το ακολουθείς με νοσηρή αφοσίωση και εμμονή», εκτιμώ όπως αρμόζει, την υψηλή και ποιοτική στάθμη του εκπαιδευτικού σου έργου.

Η ατέλειωτη πίστη σου στις αξίες της Δημοκρατίας, το αγωνιστικό πνεύμα σου, η ανιδιοτελής προσφορά σου, το αίσθημα της συνευθύνης και της συλλογικότητας, το χωρίς εκπτώσεις όραμά σου, σε έκαναν ένα αγωνιστή ξεχωριστό και πολύ φοβάμαι αναντικατάστατο…

Συλλυπούμαι βαθύτατα, την οικογένεια και τους οικείους σου που έχουν κάθε λόγο να θρηνούν, για τον άδικο και πρόωρο χαμό σου.

Συλλυπούμαι επίσης και τον εκπαιδευτικό φορέα, που βιώνει την οδυνηρή απώλεια ενός τόσο άξιου και δυναμικού εκπροσώπου του, όπως ήσουν εσύ, αγαπητέ φίλε, Κώστα Παπλωματά.

Στο σημερινό χωρίς επιστροφή μοναχικό ταξίδι σου, Κώστα Παπλωματά, θα σε συντροφεύει εσαεί, η σκέψη, η μνήμη και η εκτίμησή μας, που μέσα τους και μέσα από αυτό που ήσουν, κατάφερες να κερδίσεις μια θέση ξεχωριστή και ανεξίτηλη».

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ