ΟΤΑΝ Η ΦΥΣΗ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΔΗΜΟΤΗ…

• ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ
• ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Η φύση και εμπνέει, αλλά και τιμωρεί. Όταν όμως είναι κανείς ταγμένος στην πλευρά της έμπνευσης, τα αποτελέσματα είναι αξιοθαύμαστα.

Να δυο δείγματα έμπνευσης, που πρέπει ο καθένας να επιδοκιμάζει, να εφαρμόζει, να προστατεύει και να εντυπωσιάζει, είτε σε κοινόχρηστο χώρο, είτε στο πεζοδρόμιό του, είτε στο μπαλκόνι του. Η Έκθεση «Φυτά & Κήπος» π.χ. βοήθησε πολύ…

Δεξιά, μια υπεραιωνόβια ελιά από το Αίγιο, που σώθηκε από την Τουρκοκρατία και την Φραγκοκρατία και κινδύνεψε να γίνει καυσόξυλα από την… μνημονιοκρατία. Με ενέργειες του πρώτου δημότη κ. Ανδρέα Παχατουρίδη, μεταφέρθηκε εδώ -όπως και άλλες 60- και έγινε στολίδι στη συμβολή της πλατείας Π. Τσαλδάρη & Κ. Βάρναλη. Επέζησε, βγάζει νέα κλαδιά και συγκινεί!

Αριστερά, ο απλός δημότης της μονοκατοικίας στη οδό Φαρσάλων 28, τι έκανε; Μπόλιασε στη νεραντζιά έξω από το σπίτι του και λεμονιά!

Και πέρα από την ομορφιά της χρωματικής αντίθεσης που εντυπωσίασε τους διερχόμενους, όλη η γειτονιά… νοστίμεψε τα φαγητά της.

Αν ήταν δυνατόν όλες οι νεραντζιές του Περιστερίου να μπολιάζονταν σε λεμονιές, πορτοκαλιές, μανταρινιές κ.λπ., δεν είναι μόνο ότι θα μάζευαν και θα απολάμβαναν οι Περιστεριώτες καρπούς, αντί να ξοδεύονται στις λαϊκές αγορές, αλλά θα είχαμε γλιτώσει και από την ασχήμια των πατημένων στο δρόμο νεραντζιών, που σαπίζουν, προκαλούν δυσοσμία και είναι αιτίες ατυχημάτων.

Θυμηθείτε τι γίνεται με τις ελιές που υπάρχουν στις γειτονιές, στα πεζοδρόμια, και πόσοι δημότες μαζεύουν τον καρπό το Δεκέμβρη και τον απολαμβάνουν στο τραπέζι τους όλο το χρόνο…

Δ.Λ. - ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ